غذاخوری یا ناهارخوری
1- تعریف اتاق غذاخوری یا ناهارخوری اتاق ناهارخوری یا غذاخوری فضای محصوری است که به خوردن غذا اختصاص دارد. در دوران مدرن، به دلیل آسان‌تر نمودن پذیرایی، نزدیکی میان اناق ناهارخوری و آشپزخانه (از نظر معماری) رایج است. در حالی که در گذشته چنین نبود و برای مثال، در قرون وسطی، آشپزخانه و اتاق ناهارخوری در دو طبقه گوناگون بنا ساخته می‌شد. به طور سنتی اتاق ناهارخوری با میز بزرگ ناهارخوری و صندلی‌های پشتی‌دار بدون دسته نهارخوری مبله می‌شود.1 2- احتیاجات اتاق غذاخوری هر واحد مسکونی باید دارای فضایی برای غذاخوری باشد. این فضا ممکن است با اتاق نشیمن یا آشپزخانه یکی باشد و یا به صورت اتاقی مجزا باشد. 3- معیارهای اتاق غذاخوری میزان فضای اختصاص داده شده به اتاق غذاخوری باید بر اساس تعداد افراد پذیرایی شونده و فضای رفت و آمد مناسب باشد. در داخل محوطه غذاخوری و یا در آشپزخانه مجاور باید فضای مناسبی برای نگهداری چینی آلات و ظروف بزرگ غذاخوری اختصاص داده شود. اندازه فضای غذاخوردن هر شخص در روی میز باید بر اساس یک حریم 60 سانتیمتری تعریف شود. علاوه بر این، فضای میز باید به اندازه کافی برای قرار دادن ظروف غذاخوری بزرگ باشد. یک اتاق مطلوب برای نشستن اتاقی است که در آن میز غذاخوری فضایی خالی برابر 105 سانتیمتر در اطراف خود داشته باشد. باید همواره حداقل فواصل زیر از لبه میز فراهم شده باشد: 80 سانتیمتر برای صندلی¬ها به علاوه فضای دسترسی به آنها، 105 سانتیمتر برای آوردن غذا از پشت صتدلی، 60 سانتیمتر تنها برای عبور، 120 سانتیمتر از میز تا کابینت (در آشپزخانه). در اندازه گذاری اتاق غذاخوری، به علاوه فضای مورد نیاز غذا خوردن باید تدارک لازم جهت ایجاد فضای رفت و آمد در میان اتاق دیده شود. برای خانه¬ها و آپارتمان¬های کوچک محوطه غذاخوری می¬تواند درون آشپزخانه قرار داده شود. این وضعیت ناشی از نیازهای ذیل است: 1) مزایای خانه داری. 2) میز غذاخوری در آشپزخانه مکانی را برای دور هم جمع شدن کل خانواده فراهم می¬آورد. در جایی که امکان ایجاد فضای غذاخوری باشد، قرار دادن میز غذاخوری در اتاق نشیمن توصیه نمی¬شود.
...

فضای خانه ای با احساس
تغییر رنگ راحت ترین و موثر ترین راه سریع ایجاد حال و هوایی جدیدتر در هر اتاق خانه است. شاید شب ها به محیط اتاق خوابتان چندان گرم و صمیمی به نظر نمیرسد با اکراه وارد ان شوید یا شاید نتوانید بفهمید که چرا میهمانان همیشه ترجیح می دهند به جای اتاق پذیرایی یا غذاخوری در آشپزخانه شلوغ بنشینند ؟ از رنگ های گرم و صمیمی در فضا هایی که می خواهید حال و هوایی گرم و صمیمی به آن ها بدهید بیشتر استفاده کنید مانند اتاق پذیرایی ، اتاق نشیمن یا غذاخوری. شما ممکن است بخواهید به حمام و توالت خود حال و هوایی آرامش بخش و به دور از نگرانی و اضطراب دهید به همین منظور بهتر است از طیف های رنگ آبی که یاداور آرامش دریا هستند ، بهره بگیرید یا برای ترغیب و تزریق انرژی بین اهل خانه از رنگ های ملایم شورانگیز استفاده کنید ،بدین منظور بهتر است برای آرایش و رنگ خانه از رنگ های طبیعت الهام بگیرید. با بهره گیری از رنگ های آبی نیلی می توانید به اتاق غذاخوری خود ظاهری شیک و رسمی تر دهید ،یا شاید با استفاده بردن از رنگ دیگری بتوانید به یک اتاق ،ظاهری غیر رسمی و آرامش بخش دهید به منظور ایجاد اتاق خوابی شیک ، می توانید از رنگ های خنثی استفاده کنید و برای ایجاد فضای جذاب و نمایشی می توانید از رنگ قرمز و بنفش بهره بگیرید از رنگ های ارامش بخش در اتاق خواب خود استفاده کنید. با تغییر در نورپردازی خانه ، به اتاق هایتان احساس دهید و فضاهای گوناگون رمانتیک ، رسمی ، سرگرم کننده و. غیره ایجاد کنید
...

غذاخوری یا ناهارخوری
1- تعریف اتاق غذاخوری یا ناهارخوری اتاق ناهارخوری یا غذاخوری فضای محصوری است که به خوردن غذا اختصاص دارد. در دوران مدرن، به دلیل آسان‌تر نمودن پذیرایی، نزدیکی میان اناق ناهارخوری و آشپزخانه (از نظر معماری) رایج است. در حالی که در گذشته چنین نبود و برای مثال، در قرون وسطی، آشپزخانه و اتاق ناهارخوری در دو طبقه گوناگون بنا ساخته می‌شد. به طور سنتی اتاق ناهارخوری با میز بزرگ ناهارخوری و صندلی‌های پشتی‌دار بدون دسته نهارخوری مبله می‌شود.1 2- احتیاجات اتاق غذاخوریهر واحد مسکونی باید دارای فضایی برای غذاخوری باشد. این فضا ممکن است با اتاق نشیمن یا آشپزخانه یکی باشد و یا به صورت اتاقی مجزا باشد. 3- معیارهای اتاق غذاخوریمیزان فضای اختصاص داده شده به اتاق غذاخوری باید بر اساس تعداد افراد پذیرایی شونده و فضای رفت و آمد مناسب باشد. در داخل محوطه غذاخوری و یا در آشپزخانه مجاور باید فضای مناسبی برای نگهداری چینی آلات و ظروف بزرگ غذاخوری اختصاص داده شود. اندازه فضای غذاخوردن هر شخص در روی میز باید بر اساس یک حریم 60 سانتیمتری تعریف شود. علاوه بر این، فضای میز باید به اندازه کافی برای قرار دادن ظروف غذاخوری بزرگ باشد. یک اتاق مطلوب برای نشستن اتاقی است که در آن میز غذاخوری فضایی خالی برابر 105 سانتیمتر در اطراف خود داشته باشد. باید همواره حداقل فواصل زیر از لبه میز فراهم شده باشد: 80 سانتیمتر برای صندلی¬ها به علاوه فضای دسترسی به آنها، 105 سانتیمتر برای آوردن غذا از پشت صتدلی، 60 سانتیمتر تنها برای عبور، 120 سانتیمتر از میز تا کابینت (در آشپزخانه). در اندازه گذاری اتاق غذاخوری، به علاوه فضای مورد نیاز غذا خوردن باید تدارک لازم جهت ایجاد فضای رفت و آمد در میان اتاق دیده شود. برای خانه¬ها و آپارتمان¬های کوچک محوطه غذاخوری می¬تواند درون آشپزخانه قرار داده شود. این وضعیت ناشی از نیازهای ذیل است: 1) مزایای خانه داری. 2) میز غذاخوری در آشپزخانه مکانی را برای دور هم جمع شدن کل خانواده فراهم می¬آورد. در جایی که امکان ایجاد فضای غذاخوری باشد، قرار دادن میز غذاخوری در اتاق نشیمن توصیه نمی¬شود.
...

تاثیر رنگ در طراحی داخلی منازل
تاثیر رنگ در طراحی داخلی منازل طراحی داخلی یک عمل برنامه¬ریزی شده¬ای است که بر اجرای معماری داخلی و مبلمان نظارت دارد، هدف اصلی طراحی داخلی بهینه سازی فضا در کنار زیبایی است که با رعایت کردن اصول بایدها و نبایدها فضایی مملو از آراستگی و راحتی را به ارمغان می آورد. تعریف رنگ دقیق¬ترین تعریف علمی رنگ این است که رنگ انعکاس مرئی است که در اثر عبور یا انتشار یا بازتاب ترکیب رنگ¬ها توسط اشعه به وجود می¬آید. رنگ در فرهنگ معین: ماده¬ای که از معدن یا گیاه یا با عمل شیمیایی به صورت پودر یا مایع تهیه کنند و برای نقاشی به کار برند. رنگ در فرهنگ لغت وبستر: ویژگی¬ای از یک شی که تحت عنوان تم رنگ، روشنی و اشباع توصیف می¬شود و به طول موج قابل دیدن، که تحریک کننده اعصاب چشم است مرتبط است. رنگ در لغت¬نامه دهخدا عبارتست از: اثر نور که بر ظاهر اجسام نمایش¬های مختلف می¬دهد. یعنی اثر مخصوصی که در چشم از انعکاس اشعه نور در روی اجسام پدید آید. اقسام رنگ به طور کلی رنگ¬ها به سه دسته اصلی تقسیم می شوند: 1- رنگ¬های خنثی: رنگ¬هایی هستند که در طیف رنگی وجود نداشته و از ترکیب رنگ¬های دیگر به دست می¬آیند و می¬توانند تاثیرات مثبت یا منفی داشته باشند. سیاه، خاکستری، بژ و قهوه¬ای رنگ¬های خنثی هستند. 2- رنگ های گرم: رنگ¬هایی هستند که محرک سیستم عصبی بوده و احساسات را تشدید می کنند. این دسته از رنگ¬ها به وضوح قابل رؤیت¬اند. رنگ¬های قرمز، نارنجی، زرد، سبز و ارغوانی رنگ¬های گرم هستند. 3- رنگ¬های سرد: رنگ¬هایی هستند که آرامش بخشند و هارمونی آنها در محیط¬های مختلف بیشتر و زیاد در چشم نیستند. رنگ¬های آبی، نیلی و سبز رنگ¬های سرد هستند. کاربرد نظریه رنگ در توسعه فضا در هنگام ایجاد فضای خارجی، ما باید آگاهانه از رنگ استفاده کنیم. باید نسبت به رنگ های متفاوت آن در صبح، ظهر و عصر حساس باشیم. باید امکانات نور مصنوعی در شب را بشناسیم. باید تنوعات رنگ در فصول مختلف از لحاظ زاویه، مدت زمان نور و ... توجه کنیم. چمن¬های سبز، برف زمستان و برگ¬های نارنجی پاییزی هر کدام امکانات منحصر به فردی در اختیار طراح قرار می دهند تا بتواند حس مکان را تشدید کنند. رویکردهای متفاوت به استفاده از رنگ در توسعه فضایی رویکرد اول تاکید دارد که در فضای معماری نباید از رنگ زیاد استفاده شود. پس فضا خنثی است و مردم با مبلمان و سایر وسایل، رنگ را وارد فضا می¬کنند. در مورد توسعه فضای خارجی نیز نظر مشابهی وجود دارد. با این تفاوت که زمینه خنثی، صحنه¬ای است که رنگ¬های روزانه و فصلی بر آن به نمایش در می¬آیند. رویکرد دوم، استفاده از یک رنگ غالب در فضا را تشویق می¬کند. سایر رنگ¬ها در ایجاد ویژگی و روحیه فضا، به رنگ غالب کمک می¬کنند. بسته به میزان تضاد رنگ غالب با سایر رنگ¬ها، این رنگ¬ها می¬توانند تعدیل کننده یا نقطه مقابل آن باشند. یعنی یا وحدت فضا را تحکیم کند یا به عنوان نقطه تمرکز توجه فضایی عمل کنند. رویکرد سوم، به کاربرد رنگ شامل کنترل دقیق روابط میان رنگ¬ها در کل فضا تاکید دارد، به طوری که به گشتالت رضایت بخشی دست پیدا کنیم. این روش به طراح اجازه می¬دهد تا رابطه میان نشانه¬های محیط و منظر و زمینه را به بیشترین حد ممکن برساند. مانند زمانی که مجسمه¬ای در مقابل فضایی با رنگ متضاد به نمایش درمی¬آید. انسان و رنگ حساسیت ما به محیط اطرافمان می¬تواند ریشه در گونه¬ای از روانشناسی انسانی داشته باشد. ریشه در اینکه ما به چه روش¬هایی وجودهای درونی خود را حراست می¬کنیم. وجودهایی که الزاما آن چنان فکر و احساس نمی¬کنند که ما خود فکر و احساس می¬کنیم. هر یک از این ها جوهر متفاوتی بروز می¬دهند، یکی بهتر و دیگری بدتر و ما به کاغذ دیواری، رنگ، تابلو نقاشی و انواع پوشش¬ها روی می¬آوریم تا وجودهای درونی خود را پوشش دهیم. رنگ بیشتر از همه المان¬های بصری با احساسات و عواطف بشر نزدیکی دارد. جهانی که در آن زندگی می¬کند، متشکل از هزاران رنگ و تونالیته¬های مختلفی است که موجودات و اشیا را برای ما جذاب¬تر و حتی به گونه¬ای معنوی، عمیق¬تر نشان می-دهند. هر رنگی به سبب ویژگی¬های شیمیایی و روانشناسانه¬ای که داراست، منبع مهمی از انرژی، در جهت فزونی سلامت و نشاط روح و روان در انسان به شمار می¬رود. تاثیرات مختلف رنگ تاثیرات رنگ در روان انسان رنگ عاملی است نیرومند که می تواند احساسات و درونیات ما را تحریک کند، تسکین بخشد، به هیجان آورد و یا آرامش بخشد. احساسی از گرمی و سردی، شادی و غم، سرعت و سکوت ایجاد می¬کند. درست مانند موسیقی که می¬تواند در لحظاتی خوشایند و در لحظاتی هم ناخوشایند باشد. همه رنگ¬ها با ما سخن می¬گویند، لبخند می زنند، ما را در خود فرو می¬برند و تاثیرات گوناگون می گذارند. همان گونه که اصوات جنین اند. در طول قرن¬ها، رنگ برای اشخاص مختلف معانی متفاوتی داشته است. بنابراین برای استفاده مفید از رنگ لازم است اثر روانشناختی آن را که می¬تواند در انتخاب دکوراسیون، لباس، محیط و... وارد عمل شود، درک کنیم. این واقعیت ثابت شده است که اتاق¬هایی از بیمارستان که رنگ آبی یا شیشه¬های آبی رنگ دارند اثر خوبی روی بیماران دارد یا اشخاصی که نزدیک بین هستند و چشم آنها در مطالعه زیاد خسته می¬شود باید کاغذهای سبز و آبی به کار برند که بسیار مناسب است. تاثیرات رنگ در معماری مساله رنگ به سبب تاثیرات مهم روانشناسانه¬اش، در مقوله شهر و فضاهای معماری امری مهم به شمار می¬رود. معماران و طراحان داخلی به هنگام طراحی، ساختمان را از نظر فرم، فضا، نور، رنگ و بافت مورد بررسی قرار می¬دهند. برای اینکه تاثیرات رنگ از همان ابتدا مشخص شد، باید آن¬را به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده از همان آغاز انتخاب نمود. نه اینکه بعد از اتمام طراحی، مبادرت به انتخاب آن کرد. تاثیرات رنگ بر روند طراحی شامل موارد زیر است: 1- هماهنگی با محیط، 2- جلب توجه، 3- تعدیل کردن فضا از نظر کوچک و بزرگ جلوه دادن آن، 4- تفکیک کردن و محدود کردن فضا، 5- جداسازی و تعریف فضا، 6- همسان و همگون کردن بافت. استفاده از چرخه رنگ، روشی مطمئن برای یافتن رنگ¬های متناسب با رنگ مورد نظر ماست. چرخه رنگ متشکل از 20 رنگ است که سه رنگ قرمز، زرد و آبی در آن رنگ¬های اولیه و رنگ¬های میان آنها به عنوان رنگ¬های ثانویه شناخته می شوند. هر رنگ در این چرخه می¬تواند با رنگ¬های کناری خود که رنگ¬های هم خانوادش محسوب می¬شوند و همچنین رنگ مقابلش که رنگ مکمل آن است به خوبی ترکیب شده و نتیجه¬ای زیبا و موزون بیافریند. استفاده از رنگ¬های هم خانواده که در چرخه¬ی رنگ در کنار هم قرار گرفته و به اصطلاح همسایه هستند ترکیبی ملایم و هماهنگ را ایجاد می¬کند که نگاه بیننده را به راحتی از یکی به دیگری رهنمون می¬شود. کاربردهای رنگ در فضا چگونگی به کارگیری رنگ¬ها: باید گفت که به کاربردن یکدست رنگ¬ها در سطوح کوچک و بدون سایه روشن موجب افزایش تاثیرگذاری رنگ¬ها در انسان می شود. همچنین، برای افزایش کارآیی و تاثیر رنگ¬ها بهتر است رنگ¬های متضاد و تند را در جوار هم قرار دهیم. به طور کلی، رنگ¬های روشن نسبت به رنگ¬های تیره اثر تحریکی زیادی داشته و فعالیت عمومی را در انسان و حتی در حیوانات افزایش می دهند، و باعث پیشرفت کار و فعالیت¬های شغلی و حرفه¬ای می¬گردند. رنگ در فضاهای داخلی: 1- زرد: سرشت خورشیدی رنگ زرد حس گرما و شادی می¬بخشد. رنگ زرد روی دیوارها باعث می¬شود کارها سریع¬تر و با تمرکز بیشتر انجام شود. زرد و مشکی درخشان¬ترین ترکیب رنگ است (مانند نقش روی بدن زنبور). زرد تنها رنگی است که نمی توان آن را تیره¬تر کرد، هرچه سبزتر شود روشن¬تر و درخشان¬تر می¬شود. یک دیوار زرد درخشان در یک انتها می¬تواند یک نقطه نورانی ایجاد کند و توجه را به خود جلب کند تا اتاق طولانی¬تر و بزرگ تر به نظر برسد. رنگ زرد باعث می¬شود اشیاء جلوتر از بقیه به چشم آیند، بیننده در ابتدا همه چیز را به رنگ زرد می¬بیند. رنگ¬های درخشان باعث می¬شود با حرارت خالص از درخشش آنها احساس گرما کنیم. 2- نارنجی: نارنجی مظهر شادی، بازی گوشی، ماجراجویی، جنب و جوش و به تمام معنا جسارت است. رنگ نارنجی انتخابی دوستانه¬تر از قرمز و جسورانه¬تر از زرد است. نارنجی شادترین و گرم ترین رنگ در طیف رنگ¬های مرئی محسوب می¬شود. راهبه¬های بودایی به عنوان نمادی از اشراق و روشن بینی، ردای زعفرانی رنگ به تن می¬کردند. نارنجی می¬تواند سد رفتارهای خشک و رسمی را بشکند و باعث بیدار شدن حس کودکی شود. رنگ هر پوستی را بهتر جلوه می دهد. رنگ نارنجی نوین بودن و فناوری را القاء می کند. 3- قرمز: رنگ قرمز همیشه فرهیخته، پیچیده و احساساتی است. همچنین صمیمی و حتی رعب آور است. اشیاء روی زمینه قرمز برجستهتر خواهند شد و طرح آنها بیشتر به نظر خواهد آمد. از جذابیت¬های طبیعی این رنگ توانایی آن در خلق کانون توجه روی دیوار است. از نظر روان شناسی قرمز ضربان قلب را افزایش می دهد. قرمز و مشکی ترکیب آسیایی و شرقی پدید می¬آورد. قرمز در یک اتاق باعش می شود دیوارها نزدیک به هم به نظر برسند. وقتی با مواد صنعتی مانند استیل همراه شود، عالی به نظر می رسد. 4- صورتی و بنفش: این طیف¬ها گستره¬ای اغواگر ایجاد می کنند. بنفش برای مکان¬هایی که به خلاقیت و آفرینش¬های هنری اختصاص یافته اند مناسب است. صورتی همیشه در طراحی سنتی به سمت مونث تمایل دارد. صورتی حس از معصومیت و عشق را در اذهان تداعی می¬کند. 5- آبی: ژرفای دریا و آسمان را به یاد می آورد و رنگی آرامش بخش است. قابلیت باز کردن و سرد کردن اماکن را دارد و حس آزادی ایجاد می کند. در بعضی از فرهنگ¬ها این عقیده وجود دارد که رنگ آبی ارواح شیطانی را دور می کند. در فضاهای خیلی کوچک و خیلی تنگ، بهترین کار استفاده از رنگ آبی است. بر خلاف قرمز ضربان قلب را کاهش می دهد و برای افراد بی-خواب مناسب است. در مواقعی که سقف خیلی پایین احساس می شود می¬توان از آبی کم رنگ برای بالا بردن آن استفاده کرد. 6- سبز: تازگی، طراوت، پاکی و سادگی خصوصیات موجود در رنگ سبز است. هر پرده رنگ سبز شامل ترکیبی از رنگ زرد گرم و آبی خنک است. در نتیجه تاثیر متعادل کننده¬ای دارد. 7- فیروزه¬ای: سبب دور نشان دادن دیوار و دلباز شدن اتاق می شود. فیروزه¬ای فضا را رسمی¬تر می کند، در عین حال برای فضاهای معماری مانند پله¬های معلق و دیوارهای اریب که حس ما را برمی¬انگیزد مناسب است. سبز بر خلاف قرمز، خود را به جلو نمی¬آورد و دما را تغییر نمی¬دهد. همچنین بر خلاف آبی عقب نمی رود و برودت ایجاد نمی¬کند. با رنگ سبز فضاها اندازه واقعی خود را نشان می¬دهند. الگوی انتخاب رنگ اتاق نشیمن: رنگ¬های اتاق نشیمن را می¬بایست بر اساس رنگ¬های طبیعی موجود در اتاق انتخاب نمود. در وهله اول باید رنگ کف اتاق، شومینه و دیوارها را مورد توجه قرار داد و از تضاد (کنتراست) قوی میان آمیخته¬های تیره و روشن پرهیز کرد. چراکه تضادها باعث جلب توجه می¬شوند و چون معمولا چنین اتاقی را به مطالعه، استراحت، گوش دادن به موسیقی و گفتگو اختصاص می¬دهیم، میل نداریم هیچ موردی موجب پریشانی حواس ما گردد. پیشنهاد این است که پرده یا کرکره¬هایی را انتخاب کنید که تضاد کمتری با رنگ دیوارهای همجوار خود داشته باشند. بعنوان اصل کلی پیشنهاد می¬شود که برای رنگ مبلمان قالیچه¬ها و رویه صندلی¬ها از درجات تیره¬تر از رنگ دیوارها استفاده کنید. با این کار طرح اصلی اتاق نشیمن با رنگ¬ها در می-آمیزد، بدون آنکه تضاد فاحشی میان آن¬ها به چشم بخورد. می¬توانید با برگزیدن رنگ¬هایی مناسب برای وسایلی چون آباژور و اجسام و ظروف دکوری و تزیینی، سایه روشن مؤثری به اتاق بیفزایید. اتاق غذاخوری: استفاده از رنگ¬های روشن و متوسط برای دیوارهای اتاق، فضای شاد و گرم و دوستانه¬ای را فراهم می¬آورد. پیشنهاد می¬شود رنگ¬هایی را برگزینید که با رنگ¬های طبیعی غذا همگون باشد. از آنجایی که رنگ¬های خیلی پریده مانند رنگ-های سبز و زرد یادآور بیماری و ناخوشی هستند، بهتر است از انتخاب این رنگ برای غذاخوری بپرهیزید. رنگ¬های متضاد را می توان در بخش¬های کوچکی از این اتاق مانند رومیزی یا دستمال بکار برد. آشپزخانه: به ندرت پیش می¬آید که آشپزخانه مکانی برای استراحت باشد. برای این محل رنگ¬هایی را انتخاب کنید که تحریک بخش باشند. بدین منظور توجه خود را روی رنگ¬های گرم انتهای طیف معطوف کنید. این رنگ¬ها باعث تقویت هوشیاری می-شوند و محرک قدرت خلاقانه هستند. برای رنگ آمیزی سطوح آشپزخانه (مانند سطح کابینت ها) ... می¬توان از رنگ¬های متضاد استفاده کرد. این کار باعث انعکاس نور بیشتری می¬¬شود. اتاق خواب: این اتاق محلی است برای استراحت کردن و آرامش یافتن. پیشنهاد می¬شود بجای استفاده از رنگ¬های متضاد و تند، رنگ¬های ملایم و ملیحی را برای این اتاق انتخاب کنید. آب و هوای محل زندگی¬تان را مد نظر داشته باشید. در مناطق سردسیر، رنگ¬های گرم انتهای طیف رنگی، رنگ های مناسبی هستند و در مناطقی که آب و هوای گرم تری دارند، رنگ¬های سرد انتهای طیف، رنگ¬های نیروبخشی به شمار می¬آیند. اتاق بچه¬ها: برای بچه¬های زیر سیزده سال به منظور ایجاد محیطی شاد و درخشان، رنگ¬های زرد و نارنجی و قرمز انتهای طیف رنگی پیشنهاد می¬شود. برای سنین بالاتر، درجات روشن¬تر طیف¬های آبی و سبز ارجحیت دارد. برای چنین اتاقی نباید از رنگ-های تیره استفاده کرد. باید به نور اتاق توجه خاصی داشت تا بچه¬ها به هنگام مطالعه احساس خستگی نکنند. اتاق¬های خواب مشترک: در اتاق¬هایی که مورد استفاده یک زوج قرار می¬گیرند، باید الگوی رنگی را به صورتی انتخاب کرد که مناسب هر دو نفر باشد. پیشنهاد می¬شود رنگ¬های تیره و تند را بکار نبرید. چراکه این رنگ¬ها فضای سنگین و ناخوشایندی ایجاد می¬کنند. برای چنین اتاقی سفید آمیخته¬های ملایم و ملیحی را چون سرخابی، گل¬بهی، لیمویی کم رنگ، ارغوانی ملایم و صورتی برگزینید. چرا که رنگ¬های گرم و آرامش بخشی هستند. حمام: از آن جایی که معمولا فضاهای کوچکی را به حمام اختصاص می دهند، توصیه می¬کنیم درجات روشن و متوسط رنگ¬ها را برای رنگ دیوارها برگزینید تا بدین طریق مکانی دلبازتر و وسیع¬تر به نظر برسد. دستشویی، وان، توالت فرنگی و کاشی¬ها وسایل تقریبا ثابت و دایمی هستند و شاید بهتر باشد آنها را نقطه آغاز طرح رنگی خود در نظر بگیرد. از آنجایی که سفید و رنگ¬های مایل به سفید، نماد و مشوقی برای پاکیزگی هستند، آنها را می¬توان رنگ¬های خوبی برای حمام دانست. سایر رنگ¬های مناسب حمام، تمامی رنگ¬های روشن و متوسط آبی، فیروزه¬ای، سبز آبی، آبی روشن مایل به سبز و سبز روشن را شامل می¬شود. این رنگ¬ها نماد عناصر طبیعی و تداعی کننده تازگی و طراوت، آب و فضاهای باز هستند. رنگ¬های مورد استفاده در سبک¬ها مختلف معماری: سبک شیکر: طرفدار پاکی و سادگی و بی آلایشی است. در این سبک، از رنگ¬های خاکستری و بژ بسیار استفاده می شود. در کل این سبک سعی دارد از رنگ¬های مات بیشتر استفاده کند. چوب¬های استفاده شده در کفپوش مات هستند و برای مبلمان، رنگ-های خنثی را زیباتر می¬بیند. سبک کلونیال: این سبک به دنبال سادگی و ایجاد فضای باز است. از لوازم دست¬ساز با چوب کاج و افرا بسیار استفاده می¬شود. کفپوش¬ها هم از چوب گردو و آلبالو است و فرش استفاده شده به رنگ روشن است. سبک مدیترانه¬ای: این سبک طرفدار آرامش و جذابیت است. در این سبک از رنگ¬های خنثی و آبی ملایم بسیار استفاده می¬شود. گچبری¬ها به رنگ آبی ملایم در این سبک خودنمایی می¬کند. در کنار این رنگ آجری و سبز دریایی هم استفاده می¬شود. سبک مراکشی: این سبک بسیار جذاب، شورانگیز و منحصر به فرد است. رنگ¬های مورد استفاده در این سبک، آبی فیروزه¬ای کبود، سبز و سفید هستند. عناصر اصلی در این سبک فرش¬ها، کاشی¬های زیبای فیروزه¬ای، ظروف رنگی، فانوس و آثار فلزی هستند. سبک مینیمالیستی: این سبک طرفدار دقت و بی آلایشی است. همه چیز به اندازه استفاده می¬شود. بدون زمینه¬های مجلل و پر زرق و برق و تاکید آن بر سادگی است. رنگ¬های مورد استفاده در این سبک، یا خیلی تیره و یا خیلی روشن در بعضی از مواقع رنگ¬های درخشان هستند. سبک فرانسوی: این سبک طرفدار نشاط، سرزندگی و دل فریبی است. سبک فرانسوی ترکیبی از دو سبک روستیک و سلطنتی است. رنگ¬های قرمز، طلایی، آبی و سبز در این سبک زیاد به چشم می¬خورد. دیوارها اغلب به رنگ سفید روشن رنگ آمیزی می¬شود تا علاوه بر روشنی فضا، جلوه¬ای خاص به وسایل ببخشد. سبک کلاسیک: در واقع این سبک سنتی غربی است. عناصر مهم این سبک مبلمان آنتیک،گچ¬کاری¬های زیبا و وسایل چوبی تزیینی با جزییات فراوان است. رنگ¬های به کار گرفته شده شامل رنگ¬های خنثی، بژ، کرم و خاکستری هستند. سبک ویکتوریایی: این سبک یکی از مجلل ترین سبک¬ها است که طرفدار هماهنگی و تعادل در کنار زیبایی است. دیوارها با کاغذ دیواری و یا رنگی تیره به دو قسمت تقسیم می¬شود. سبک روستیک: این سبک سرشار از زیبایی و دلنشینی است. عوامل طبیعی به همراه بافت طبیعی بسیار مورد استفاده است. تمام وسایل با حفظ بافت طبیعی خودشان ساخته شده¬اند. دیوارها اغلب از چوب هستند و یا اکثرا به رنگ روشن رنگ آمیزی شده-اند. سبک ماوریک: این سبک بخشی از سبک مدرن است که همه چیز به صورت غیر معمول کنار هم چیده شده اند. رنگ¬ها کاملا تصادفی انتخاب می¬شوند. سبک اسپانیایی: در این سبک تجمل و سادگی در کنار هم جلوه¬ای متضاد و منحصر به فردی به این فضا می¬دهد. عنصر مهم در این سبک، فرش¬های بسیار زیبای رنگی است. دیوارها اغلب به رنگ عسلی یا قهوه¬ای کمرنگ هستند. شومینه همیشه مرکز توجه است که بر روی آن بسیاری از تزیینات زیبا را قرار می¬دهند. سبک ژاپنی: مرتب بودن و کم کردن جزییات و سادگی از خصوصیات بارز این سبک است. رنگ¬های کاربردی این سبک رنگ-های طبیعی و خنثی هستند. همه چیز ساده و کاربردی است. سبک چینی: این سبک طرفدار سادگی، انرژی و طبیعت است. چینی¬ها بسیار از فنگ¬شویی بهره می¬برند. مهمترین اصل جلوگیری از انباشتگی و بی¬نظمی و رنگ¬های مورد استفاده مشکی، طلایی، زرد و قرمز است. سبک مصری: این سبک، یک هنر توصیفی است و در آن از سنگ های طبیعی، پنجره¬های منقوش، نقاشی¬های پر رنگ و لعاب، کنده¬کاری بر روی دیوار، ستون¬های زیبا و چاق، رنگ¬های درخشان ... و استفاده می¬شود. سبک هندی: عنصر رنگ در این سبک یکی از اساسی¬ترین عنصرهاست. همه چیز با رنگ معنی خود آن را پیدا می کنند. رنگ-های زرد و قرمز و پرده¬های با شکوه از خصوصیات بارز این سبک است. سبک رومی: استفاده از تزیینات در این سبک بسیار مهم است. طاقچه¬های نیم دایره، دیوار موزاییک شده، آب نما، استخر، پارچه¬های منقوش و استفاده از تصاویر گلادیاتورها. سبک ایرانی سنتی: این سبک سرشار از زیبایی و دقت است. رنگ دیوارها روشن است. از مشخصات قابل توجه این سبک می-توان به استفاده از شیشه¬های رنگی اشاره کرد. سبک انگلیسی: خود دارای چندین سبک است که نام همه آن¬ها از اسامی اشراف و ملکه¬ها گرفته شده است. استفاده از مدال¬ها، نقاشی¬های پرتره، کاغذ دیواری¬های فاخر و استفاده از چوب درختان از مشخصات این سبک است. سبک باروک: ساختن فضاهای منحنی به رنگ نور، طرح¬های نامتقارن، استفاده از تزیینات زیبا و رنگ¬های صورتی و آبی در این سبک به زیبایی خودنمایی می کند. مبلمان رسمی عموما با رنگ¬های تیره نیز استفاده می¬شود. سبک رکوکو: ادامه باروک است با این تفاوت که تزیینات به صورت مجسمه¬هایی کوچک، آینه¬های تزیینی، پرده¬های نقش دار و منسوجات لوکس اما سبک است و بیشتر از رنگ روشن برای مبلمان استفاده می¬شود. سبک گوتیک: این سبک یکی از سبک¬های مذهبی است که نوع ارتباطات در آن به صورت عمودی ترسیم شده است. سبک مونوکروماتیک: این سبک از کنار هم قرار دادن اشیا هم رنگ به تعادل می¬رسد و سعی می شود تا اشیا هم رنگ را از کم رنگ تا پررنگ با هم ترکیب کنند تا جلوه خاص و منحصر به فردی به فضا داده شود. سبک آرت دکو: در این سبک، از اشیا مختلف مانند لاکر، آلومینیوم، پوست کوسه و پوست گورخر استفاده می¬شود. سبک آرت نوو: نقاشی بر روی شیشه، کفپوش¬های چوبی، خطوط منحنی و مواج و اشکال گیاهی از مشخصه¬های این سبک است. سبک صنعتی: در این سبک از رنگ¬های خاکستری و خنثی برای رنگ آمیزی سقف و دیوارها استفاده می¬شود. این سبک فضای بسیار سردی دارد. تمام اشیا کاربردی¬اند و از عناصر فلز آلومینیوم بهره می¬برند. سبک معاصر: در این سبک از رنگ¬های برجسته و خطوط و اشکال ساده استفاده می¬شود. چوب¬های رنگ روشن مانند افرا و توس کاربرد فراوانی دارند. رنگ¬ها در این سبک به صورت سایه روشن¬های ترکیبی¬اند. سبک مدرن: مقبولیت خاصی در بین مردم دارد. در این سبک از کم¬ترین تزیینات استفاده می¬شود. سبک سوئدی: به علت زمستان¬های طولانی سوئد سعی بر این است که دکوراسیون طوری طراحی شود که انعکاس دهنده نور طبیعی باشد¬ رنگ¬های سفید و آبی بسیار استفاده می¬شود. منابع 1- اسفندیاری، "روانشناسی محیط و معماری"، پوپول مرجع دانشگاه و مدرسه، 1393. 2- سلیمان زاده، نیره السادات و منتظرالقایم، اصغر، دانش و فرشید، "نقش و کارکردهای روانشناختی رنگ¬ها در تزیینات معماری اسلامی در کتابخانه¬ها و مراکز اطلاع رسانی" 1390. 3- عبدی، مازیار، "تاثیرات روانشناسی نور و رنگ در معماری"، کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، مرکز آموزشی و فرهنگی سما واحد ساری، همایش منطقه ای معماری و ساخت، 1396. 4- فرخی، معصومه و پرستار شهری، مهدی، "تاثیرات متقابل رنگ و فرم در طراحی داخلی"، سومین همایش ملی معماری داخلی و دکوراسیون، مؤسسه آموزش عالی آزاد دانش پژوهان1392. 5- محمودی، کورش و شکیبامنش، امیر، ""اصول و مبانی رنگ شناسی در معماری و شهرسازی"، چاپ سوم، انتشارات طلحان، 1384. -6 نجاتیان، سونیا، "روانشناسی رنگ و تاثیر آن بر محیط"، 1392.
...











گفتگو با ما